|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
POESIS Quomodo aduentus Domini in Austria agatur Mox Domini nobis Christi natalis agetur. Nox canitur passim sacra, quieta, silens. Tempora ubi inueniant, quaerunt multi, illa quieta, dum currunt, rapiunt, munera donaque emunt. Cantica iam non laeta uias atque oppida uexant cuncta et continuus tinnit in aure sonus. Veste rubra indutus risu nos scurra molestat, qui trans Oceanum uenit. O aduena, abi! Vendunt ornatus, vendunt et dona tabernae, uendunt imprimis feruida uina uiris. Est polienda domus; quis dulcia frusta parabit? Est quoque – fac, properes! – arbor emenda uirens. Multiplici spero fulsuram lumine genti, quae peragat sanctum tunc sine lite diem scripsit Martinus Zythophilus |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||