Varsoviae nata
per rete divulgata
ad omnia scitu digna spectans

Solis die 25 mensis Octobris 2020
Prima
Nuntii
Acta
Crater nugarum
Miscellanea
In orbe
Politica
Scientiae
Valetudo & medicina
Athletica
Oeconomia
Homines
Socialia
Percontatio
Religio
Opiniones
Insolita
Chronicae
Epistula Leonina
Sanctus
Matterae
In Tempore "Coronario"
Cultura
Historia
Biographiae
Cinemata
Libri
Cultus Civilis
Poesis
Ellenica
Gnomon
Otium
Ars vivendi
Periegetica
Crucigramma
Hebdomada aenigmatum
facetiae
Fabulae
Holmesiaca
Detector Vacca
Narrationes
Superbia & odium
Crabatus
Varia
Vita Latina
Textus varii
Scholastica
Epistulae lectorum
Tempestas
Qui simus
Archiva
Annus 2020
Annus 2019
Annus 2018
Annus 2017
Annus 2016
Annus 2015
Annus 2014
Annus 2013
Annus 2012
Annus 2011
Annus 2010
Annus 2009
Annus 2008
Annus 2007
Annus 2006
Annus 2005
Annus 2004

HOMINES IN CONSPECTU
DE DOMINO GALLO SEPTEM IAM ANNOS MORTUO

DE DOMINO GALLO SEPTEM IAM ANNOS MORTUO

Septem abhinc annos hoc die, qui alter et vicesimus est mensis Maii, mortem obiit notissimus archidioecesis Ianuensis (Genuensis) presbyter Andreas Gallo, persaepe a civibus suis Italicis “don Gallo” vocatus (vocabulum “don” –quod pro domino quidem habetur– nonnulla iam saecula in Italia appellatio est ante nomen presbyterorum diaconorumque dioecesanorum adhibita). Is (qui per iocum se dixit, ut a sacerdote sene adulescens acceperat, numquam papam fore, quod, si papa electus esset, “papa Gallo” in multorum ore nomen eius fuisset, quod turpe est cogitatu, cum ea vox psittacum Italice fere sonet, “pappagallo”) presbyterum viarium sese appellavit, in viis scilicet operantem ac ministrantem, vel, ut accuratius sed fortasse minus Latine ex ipsius verbis dicam, “crepidinarium”, crepidines viarum calcantem.

Andreas Gallo adulescentulus quindecim annorum inter secundum bellum mundanum (natus enim erat anno millesimo nongentesimo duodetricesimo) Dinum fratrem secutus erat cohorticulam ducentem voluntariorum contra socialistas nationales Germanicos fascistasque Italicos repugnantium ad libertatem ac democratiam in Italia renovandam. Deinde anno millesimo nongentesimo duodequinquagesimo congregationi religiosae Salesianae adscriptus est atque sacerdotale formationis curriculum confecit. Congregationem hanc presbyter nondum quadragenarius reliquit et archidioecesi Ianuensi incardinatus est Iosepho cardinale Siri archiepiscopo. Cui sane Dominus Gallo (et nos posthac Andream hoc more plerumque appellabimus) haud omnino verisimiliter placebat acerrimus antifascista sane, sed etiam substantiis stupefactivis et alcoholicis addictorum atque ad societatis humanae margines quoquo modo vitam degentium adiutor atque amicus necnon defensor, qui a multis paroecianis suis reprobabatur quasi sacerdos “politicus” factus esset, res politicas, sociales, oeconomicas sermonibus magis tractans quam religiosas. Communitatem Sancti Benedicti ad Portum abhinc annos prope quinquaginta Genuae Dominus Gallo non sine cardinalis Siri adiumento condidit ad hominum genera quae potissimum diligebat iuvanda, iuvenes quidem magnas difficultates patientes, pauperes, pressuris afflictos. Fabricii De André concivis Genuensis carmina pro quinto evangelio habebat, eos qui antiquitus cinaedi et tribades fere dicebantur, nunc vero homosexuales, immo eos qui sexum suum mutare cupiebant, quasi vox ipse esset Ecclesiae excipiebat inque Iesu Christi amicitiam inducebat provehebatque. .

Fuit Dominus Gallo –dixi– presbyter “viarius”, sicut Sanctus Philippus ille Nerius Oratorii conditor fuerat, qui in terras Asiaticas missionarius mitti cupiebat sed Romae mansit, et postea Sanctus Ioannes Bosco, eius congregationis fundator, id est Salesianae, cuius sodalis Andreas Gallo fuit iuvenis; qualis etiam Aloisius Ciotti est, qui inter sollemnia funebria pro Domino Gallo habita stipatam multitudinem plaudentium alloquens amicum Andream recens morte functum vehementer laudavit. Nolens de vivis iudicium proferre, de iis quorum mentionem modo feci Catholicae Ecclesiae sanctis hoc dicere possum, eos nonnisi post conflictationes cum praelatis ecclesiasticis habitas in album sanctorum relatos esse. Multo magis tamen quam Dominus Gallo noster pietatis religiosae signa ostenderunt, necnon erga doctrinas catholicas fidelitatem. Dominus Gallo, inter alia, sacerdotio mulierum suffragatus est ac iuribus homosexualium fortasse magis quam liceret favit. Numquam tamen a moderatoribus ecclesiasticis est damnatus, ne suspensione quidem “a divinis”, qua poena vero condemnatus est Ioannes Baptista Baget Bozzo, presbyter item Ianuensis Domino Gallo fere aequalis et in re sociali (necnon in re publica) versatus. Non autem ideologum se esse censebat Dominus Gallo vel socialisticum vel “radicalem” vel anarchisticum, sed tantummodo Christianum, ut sic moderna utens imagine expressit: “Cum viginti annos natus essem Iesum, non ideologiam, elegi atque ego et ille inter nos chartas salutatorias commutavimus. In eius vero charta haec legebantur: VENI UT MINISTRAREM, NON UT MINISTRARETUR MIHI”. Aloisius Ciotti sacerdos, de quo supra feci mentionem, auctor est –id inter liturgiam funebrem Domino Andreae Gallo celebratam dixit– permutare cupivisse eundem Andream “extra omnes!” illud, quod brevi ante conclave electorium papale auditur, cum “intra omnes!”, ut omnes quidem, etiam evangelicae recordationis “publicani et meretrices”, cinaedi, tribades, transsexuales, qui dicuntur, medicaminibus voluptariis dediti, in Ecclesia locum quisque suum –et in diversitate et in aequalitate– invenirent. .

Anno bismillesimo undecimo affirmavit Dominus Gallo se nolle papae Ioannis Pauli II beatificationis caerimoniae interesse nisi Anscharius Romero quoque, qui propter pauperum defensionem in Salvatoria uno et triginta ante annis eucharistiam celebrans interfectus erat, ad altarium honores eveheretur; hodie uterque episcopus est apud catholicos Francisco pontifice Romano regnante, sive potius ministrante, sanctus canonizatus. Sunt autem qui dixerint fratrem Dinum, neque Andream, sacerdotem fieri debuisse. Non est nobis hac de re iudicandum; requiescant ambo in pace!

Scripsit Marcus Flavius Asiaticus - 22/05/2020 23h10



Catherine Gauchon
Artiste peintre

.

.



BREVES Venetiis aggeres mobiles sublati sunt ut aestum coercerent: auctus aquarum constitit et altitudo stabilis in urbe.
Berytus. Punici sapientes in morbo coronario detegendo canes XX exercitari irrogant, ut in Libanensibus aeriportibus uiro infectos inuenire possint. Quod enim sapientes propter optimum canum odoratum facile factu auspicantur.
Coniuges Canadienses testas et fragmenta musivi Pompeiis ante XV annos surrepta reddiderunt, cum ad credendum adducti essent malam sortem eas res sibi attulisse.
Praeses Trump in nosocomio militari inclusus est viro covidiano affectus. Multi reipublicae praeses sive gubernatores e variis nationibus ei litteras miserunt, qui optabant Praesidem valetudinem recuperaturum esse.
Per rete sociale praeses Trump nuntiavit se uxoremque Melaniam ad valetudinem spectandam detineri viri coronarii examinis exitum exspectans.


SOCIALIA
IN ORBE
IN ORBE
IN ORBE
OPINIONES

 

Latine loqui disce!!


Subnotationes fient
ante finem Septembris.

==============

=============

AMICI EPHEMERIDIS: