Varsoviae nata
per rete divulgata
ad omnia scitu digna spectans

Homo sum
humani nihil
a me alienum puto.
Lunae die 8 mensis Septembris 2008
Prima
Nuntii
Acta
Ultimi nuntii (ANL)
Crater nugarum
Miscellanea
In orbe
Politica
Scientiae
Valetudo & medicina
Athletica
Oeconomia
Homines
Socialia
Percontatio
Religio
Opiniones
Insolita
Chronicae
Lampas
Chronica TTT
Memoranda
Folia
Disticha
Nuntii Italici
Nuntii Finnici
Sanctus
Cultura
Historia
Biographiae
Cinemata
Libri
Cultus
Hermetica
Poesis
Otium
Ars vivendi
Periegetica
Crucigramma
Nugae
Manga
Facetiae
Fabulae
Holmesiaca
Superbia & odium
Varia
Exempla
Vita Latina
Lexicographia
Textus varii
Scholastica
Epistulae lectorum
Tempestas
Qui simus
Bloga Latina
Pastrix
Ansgarii locus
Elessar
Verba & facta
Thersites
Mercatorius
Deus ex Crapula
Pseudolus
Archiva
Annus 2008
Annus 2007
Annus 2006
Annus 2005
Annus 2004

FACETIAE

Manga Latina

a Sara Wielichowska Posnanensi in Latinum versa.
(Preme in imaginem ad eam ampliandam)






Proposuit Sara Wielichowska


Propositum...


c. f.: Nuntii


Proposuit Anderson R. G.


Inspiratio



Proposuit Riellus de Almeida


MAGIA





Proposuit Riellus de Almeida


Studiorum exactor

Publicae institutionis exactor in classem intravit et puellam interrogavit: «Dicas mihi quo modo Pandorae vas fractum sit!». Et puella, flere incipiens: «Vas illum non fregi... Cur id frangerem?... Iuro me semper in classe mansisse, et magister testificetur...».
Exactor magistrum adfatus est: «Responsum huius generis numquam audire voluissem! Intellexistine quid discipula tua dixerit?». «Quod ea dixit verum est!», respondit magister; «certe puella noxia non est, quia numquam a classe discessit! Utinam verus reus deprehendi possit!».
Tunc exactor, exardescens, cucurrit ad scholae rectorem: «Quis Pandorae vas fregerit neque discipuli, neque magistri in hac schola mihi dicere sciunt!». Et scholae rector: «Defervescas, exactor! Vas hoc ne sit sane reparabile: certe, tamen, pretium eius profusum esse non potest! Cui frangit resarciendum est? Dicas mihi quantum sit detrimentum!».

Proposuit Nestor Homerus


Praeconium

Uxorem 40 annos natam mutuum dabo pro duabus 20 annorum.

Proposuit Herbert von Fischke


IMAGINES...





Proposuit Maximus D. Meridius


Nimis pilosum, nonne?

Puer afflictissimus quidam domum perveniens: "Mamma" inquit "omnes in ludo pilosum nimis me habent!!"
At pavida mater: "Marce mi vir!! Canis noster mihi locutus est!!"
Proposuit Ansgarius Legionensis


De viris ebriosis

Dialogus cum alcoholico:
- Legistine de nocibilitate bibendi?
- Legi.
- Desivisti ergo bibere?
- Minime! Legere autem desivi.
*** ***
Duo ebrii ferrivia ambulant, altero alterum rogante:
- Nonne per scalas nunc ascendimus?
- Ita certe. Sed clatri tam, edepol, humiles his scalis additi sunt; vix manibus eos attingere potes!
- Noli sollicitari, iam anabathrum video adveniens!
*** ***
Puella diurnaria per viam suburbanam ambulans respicit parvum vetulum, qui ante domum suam in sella arcuata segne otium teret, radiis Solis fruens. Serenitate hominis mota, decrevit puella eum paulisper percontari:
- Salve, domine optime! Ignoscite me te turbantem, sed tranquillitate tua percuta, non possum quin rogem ut enunties mihi secretum talis serenae longaevitatis. Quomodo id attigisti?
- Satis facile. Cottidie centum sigarellas Gaulloises fumo, unaquaque septimana dolium saltem vischii Scoticae bibo. Pinguissimas tantum escas sumo, numquam corpus exerceo.
- Res miras dicis! Et quot annorum es?
- Triginta et unius.
*** ***
Domum e caupona "navigans" homo quidem ebriosus non potuit quin magnas copias potionis escaeque evomitaret. Tunc statim canis quidam adcurrit ut vomitata olfaceret. Ad murum adhuc declinatus ebriosus cum canem inter vomitata aspexerit, miratus dicit:
- Numquam crediderim me tale hodie comedisse!
*** ***
Vinolenti duo in via quadam satis angusta in se invicem inciderunt. Oculis in alterum defixis dicit unus:
- Possumne inter vos praeterire?
Cui alter:
- Libenter, quaeso, dummodo singulatim!

Proposuit Nanompouphos


Requies est silentium - Nec tamen diu!

Uxor quaedam garrula, quae maritum suum dum vivebat querelis perpetuis male vexaverat, post quam obiit ille, cognovit sibi ne unum quidem assem in testamento eius relictum esse.
Itaque irata ad sculptorem iit qui sepulchrum mariti faciebat, et illi 'Quid' inquit in sepulchro mariti mei inscripsisti?'. Et is 'Inscripsi' inquit 'verba "Requiescas in pace".' Cui uxor 'Haec' inquit 'duo adde - "donec veniam".'
Proposuit D. I. Barron (Bec School) - in Acta Diurna


  UTILIA

Bibliotheca Augustana
The Latin library
Latinitas Romana Salesiana
Poesis Latina Hodierna

  VARIA

  SCRIBE NOBIS