|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
POESIS Autumnus  Alexander Pushkin Quid tum in mentem meum somniantem non intrat? Derghavin I October iam obvenit, de nudis thallis Iam ultimam excutit frondem nemus. Frigescit via, algor flat autumnalis. A rivo alitur hydraletes hactenus, Sed lacus congelaverat. Gaudialis Vicinus festinat venatum meus. Affecta germina hoc lusu effrenato, Latratu canum aesculeta excitata. II Ver mihi displicet - nunc meum tempus. Ingrata tabes, foetor, lutum - vere doleo. Fervente sanguine, languori dati sensus. Honores magis hiemi adoleo. Delector nive. Ut cursus inoffensus Traheae, levis esse et solutus soleo, Cum viridis confota pellibus puella Sollicita comprimit manum tibi bella! III Per speculum planorum fluviorum, Acuto ferro calceato, labi laete! Et curae amplae hiemalium festorum?.. Sed satis! Nam hiems nive locuplete Taedebit etiam ursum incolam lustrorum! Non potest aevum equidem completum Armidis cum virentibus vectari trahis Vel domi ad caminum acetasci magis. IV Ni ardor, pulvis, culices et muscae, O aestas lucida, sis mihi voluptate! Nos, perdens animi virtutes, uris usque. Nos quasi agri laboramus siccitate. Frigesci nos et imbui mens animusque, Et hiemem meremus ipsa tempestate. Placentis atque vino, ea comitata, Inferias hae damus gelu et gelato. V Iurgatur autumnitas promota fere, Sed mihi ista ridet, lector care, Enitens dēcore placate atque mere. Sic nata potest inamata allectare Paternae domui. Me, nuntio sincere, Horarum anni ea sola delectari, In ea multum boni, quiddam in morosa Inveni, animo sum haud glorioso. VI Qua hoc explanem? Est sane mihi grata, Vt phthisicam placere vobis forte Fit virginem, quae mortis condemnata Misella labitur mansuete, caeca sorte. Inspicitur in ore risus deflorato, Non sentit frigus bustuarium devota, Collucet etiam eius os rubore culto. Adhuc vitalis est, cras autem sepulta. VII O maestum tempus, venustatem oculorum! Iucundus mihi tuus abeuns ornatus. Naturae delector magnifico languore. Amoenus lucus auratus purpuratus. In ramis stridula flatura flat frigore, In caelo fluit fumus nubibus undatus, Sol rarius, priores iam gelationes, Atque remota hiemis minationes. VIII Autumnis singulis floresco, meo more. Mi prodest frigus Russicum admodum. Vivendi suetis rursum assumo amorem. Vicissim abit somnus, fames incalescens. Iucunde sentio fervescere cruorem, Cupidines bullire. Felix, adulescens Sum rursus vitae plenus – corpus meum tale (Mi, quaeso, condona excessui prosali). IX Adducitur mi equus. Per tesqua plana Flutante iuba fert equitem anhelus Sonore, ungula ardente cana, Retinnit equor rigens dissilitque gelus. Deficit dies, in camino omnicano Accensus ignis, tum clare sua melos, Tum ieiune dat, ad eum quidem lego Seu multa varia cum animo contego. X Tum obliviscor mundi, dulciter soporus Figmento meo, suavis ipsis horis, Et accedit ad me Musarum chorus. Et plena angitur mens lyrici fervoris, Vibratur, resonat, ac quaerit fores Evasum denique soluta absque loris. Occurrit mihi agmen hospitum invisum, Praeterita, somnorum opera enisa. XI Et mentes strenuae tumultuantur fartae, Et leves numeri adversi eis currunt, Et digiti supplicant pennae, penna chartae, Fit mora paula – solute versus fluunt. Sic navis dormit mersa aquae artae, Sed acres nautae abrupte se inruunt Huc et illuc. Tumescunt lintea decora, - En moles movitur, infindit undas prora. scripsit Alexander Pushkin et Latine reddidit Andreas Kuriascinius |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
